Sevgiden Bir Haber Şiiri - Mustafa Alp

bir bakmışsın.

kapısını her gün çaldığın evin aslında hiç oturmadığın bir ev olduğunu öğrenmişsin.
pencere önüne bıraktığın çiçekler kurumuş,
ama sen hala onların açmasını bekliyormuşsun.

bir bakmışsın.

adını her cümlesinin içine sakladığın insan,
seni hiçbir cümlenin öznesi yapmamış.
sen onun hayatında bir mektubun zarfı kadar
yer kaplarken,
o senin içinde koca bir şehir olmuş.

çocukluğumdan bilirim,
bazı oyuncakların pili bitince gözleri açık kalır
ama artık konuşmazlar.
insanlar da bazen öyledir,
gülümserler, sorarlar, hatta yanında yürürler,
ama içlerinde sana dair tek bir ses kalmamıştır.

bir bakmışsın.

sevildiğini sandığın yerde sevgiden
bir haber olmuşsun.

tıpkı eski tren istasyonlarında unutulan
bavullar gibi.
kimse sahiplenmez onları,
ama herkes bir zamanlar bir yolcunun umutlarını taşıdığını bilir.

oysa sen,
bir çift gözün içine bütün ömrünü sığdırmaya çalışmışsın.
bir kahvenin buharına,
bir telefonun sessizliğine,
bir akşam vakti gelen mesaja koskoca anlamlar yüklemişsin.

belki de insan,
en çok kendi kalbinin sesine aldanıyor.

çünkü sevgi,
inanmak isteyenin elinde en güzel masalı yazıyor.

bir çocuk uçurtmasını gökyüzüne bırakırken
ipin ucunu tutar.
sen ise yüreğini bırakmışsın gökyüzüne,
ama ipin ucunu çoktan kaybetmişsin.

bir bakmışsın.

beklemekten mevsimler geçmiş.
takvimler değişmiş.
sokak lambaları aynı yerde durmuş da
sen başka biri olmuşsun.

ve bir gün,
eski bir fotoğrafın kenarında kendine rastlamışsın.

gözlerinde hala umut,
ellerinde hala çiçekler.

o zaman anlamışsın.
sevgi, birinin sana dönüp bakması değilmiş sadece.
sevgi, yokluğunda bile varlığını hissettirebilmekmiş.
sevgi, kapıyı çalınca açılan evmiş.
sevgi, ismi anılmadan da hatırlanmakmış.
ve insan, en çok da bunu öğrenince büyürmüş.

bir bakmışsın.

sevildiğini sandığın yerde sevgiden bir haber olduğunu anlamışsın.

ama üzülme.
çünkü bazı insanlar bize sevgiyi vermek için değil, sevginin ne olmadığını öğretmek için gelir.

ve bazen bir ayrılık,
bir ömrün en doğru öğretmenidir.

sen yoluna devam et.

bir gün, kapısını çaldığında açılan bir ev,
adını söylediğinde gülümseyen bir yüz,
ve yüreğine denk düşen bir yürek bulacaksın.

işte o zaman anlayacaksın,

sevgi, aranılan yerde değil,
karşılıklı bulunan yerdedir.

✍️