Birine “Beni sever misin?” diyemezsin;
çünkü sevgi, sorulunca verilen bir cevap değildir.
Bir gün, hiç beklemediğin bir anda
insanın içine sessizce düşer,
fark ettirmeden kök salar derinde.
Sevgi dilenilmez,
kapıya çağrılmaz.
“Gel” demekle gelmez,
“Kal” demekle kalmaz.
Ya kendiliğinden doğar bir yürekte,
ya da ne kadar güzel seversen sev,
bir yabancısındır onun kalbinde.
İnsan sevildiğini sözlerden önce hisseder;
bir bakışın gizinde,
bir susuşun derinliğinde,
“Kendine dikkat et.” diyen
küçücük bir cümlede…
Çünkü gerçek sevgi,
kendini anlatmaya çalışmaz;
varlığıyla belli eder kendini.
Ve belki de sevmenin en acı tarafı budur:
Sen bir kalpte ömürlük bir yurt kurarsın kendine,
o ise seni bir uğrak sanır, gelir geçer sessizce.
O yüzden kimseye
“Beni seviyor musun?” diye sorma.
Seviyorsa zaten anlarsın;
sevmiyorsa da cevabını kelimelerden değil,
senin için hiç çarpmamış bir kalbin sessizliğinden anlarsın.
Şiir: Sevgi İstenmez
#düşüneninsanerckose
Ercan KÖSE
Kayıt Tarihi : 16.08.2026 21:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!