Sevdalar Denizi Şiiri - Süleyman Özgüven

SEVDALAR DENİZİ
Sevdalar denizinde yüzer benim yüreğim,
Şimşek şimşek çakar gözlerin,
Bir bakışınla diner içimdeki fırtınalar,
Saklıdır yüreğin, en uzak limanların ardında.
Yelken açmış gemim sana doğru sevdiğim,
Rotam sensin, pusulam sensin,
Kaptanı benim bu gönül gemisinin,
Lakin varacağı tek liman yine sensin.
Fethedilmeye hazır bir şehir gibi aşkın,
Ben ise sevdana açılmış bir yolcuyum,
Bu yürek yalnız sana yelken indirir,
Başka hiçbir kıyıya uğramaz ruhum.
Ne fırtınalar koparsa kopsun denizlerde,
Ne kasırgalar savursun yollarımı,
Beni sana kavuşmaktan alıkoyamaz hiçbir güç,
Çünkü adını yazdım kalbimin en derin yerine.
Yakarsam bütün limanları senin için yakarım,
Yıkarım önümde duran tüm duvarları,
Kimmiş seni benden uzak tutacak olan?
Kimmiş sevdamın önüne zincir vuracak olan?
Zincir çekseler bile giden yollarıma,
Fatih misali yürürüm karadan gemilerimle,
Aşarım dağları, denizleri, şehirleri,
Sırf sana ulaşmak için sevdiğim.
Çünkü benim fetih dediğim dünya değil,
Bir tek senin gönlündür sevgilim…
Ve bu ömrün son seferinde bile,
İneceğim tek liman sensin. Sensin sevdiğim, sensin sevdiğim