Bir Garip Kul Şiiri - Süleyman Özgüven

BİR GARİP KUL
Ey Rabbim, işte ben, bir garip kul,
Karanlık gecelerde titreyen ruhun bir bulutu.
Yalvarışla açıyorum ellerimi sana,
Kulak ver kalbimin en derin feryadına.
Ya Rabbi, affet gafletimi,
Söndür kalbimdeki kin ve öfkeyi.
Gönder rahmetini, yağdır nurunu,
Her adımımı senin rızana doğru çevir.
Salavatlar olsun Habibine,
O nağmeler ki ruhumu sarar, gönlümü ferahlatır.
Ya Resulallah, yol göster bana,
Karanlıkta kaybolmuş bu garip kuluna ışık ol.
Serzeniştir dudaklarımda, gözlerimde hüzün,
Ama umut var, senin engin merhametinde.
Her düşüşümde kaldır, her yanılgımda bağışla,
Beni haktan ayırma, sapan ellerimi tut.
Ey Yüce Allah, duam kabul ol,
Kalbimdeki sızıyı iyileştir, ruhumu nurlandır.
Bir garip kul, senin kapında bekler,
Senin sevginle dolsun her anım, her nefesim.