Hayallerimi Çaldın Sen

HAYALLERİMİ ÇALDIN SEN
Gönlümde esen fırtınalar,
Koparıp alsa seni benden…
Keşke hiç uğramasaydın hayatıma,
Hiç tanımasaydım seni,
Hiç sevmeseydim böyle derinden.
Keşke diyorum bazen,
Ne adın düşseydi dilime,
Ne gözlerin değseydi gözlerime…
Yakmasaydın yüreğimi,
Yıkmasaydın kurduğum dünyayı.
Ah be vefasız yar,
Ne çok sevmiştim seni…
Aldığım nefeste sen vardın,
Gülüşümde, hayalimde,
Her sabahımda, her gecemde sen vardın.
Oysa ne güzel hayaller kurmuştuk…
İki göz oda bir evimiz olacaktı,
Küçük bir bahçemiz,
Domateslerimiz, biberlerimiz olacaktı.
Balkonda rengarenk ortancalar açacaktı,
Sabahları taze yumurtalar yiyecektik,
Bahçeden topladığımız sebzelerle
Birlikte menemen yapacaktık.
Koyunlarımız olacaktı sonra,
Sütünü sağacaktık sevgiyle…
Kapının hemen yanında bir dut ağacı,
Altında küçük bir salıncak olacaktı.
Sen binecektin o salıncağa,
Rüzgâr saçlarını savuracaktı,
Sen gülecektin çocuklar gibi,
Ben de o gülüşüne yeniden âşık olacaktım.
Söyle sevgili
Neden gittin
Neden bıraktın beni yarım kalan düşlerle
Neden aldın elimden
Kurduğumuz o güzel geleceği
Ben seni sadece sevmedim ki…
Ben seni ömrüm sandım.
Yüreğime yazdım adını,
Dualarıma kattım seni.
Şimdi elimde bir avuç hatıra,
Gözlerimde dinmeyen yaşlar kaldı.
Sen gittin sevgili
Ama giderken fark etmedin belki
Bir insanı değil,
Bir ömrü bıraktın ardında.
Bir evi, bir bahçeyi,
Bir dut ağacının gölgesindeki hayalimizi…
Hayallerimi çaldın sen be sevgili…
Ama bil ki,
Ben seni hala
O eski bahçede,
O eski salıncakta,
Gülüşünle hatırlıyorum