Sevdada Doruk Şiiri - Özdemir Koca

Ah! şu köprü işte ayaklarım altında,
Ne sevgiler yaşayanları gördü,
Ne ölümlere şahit oldu kim bilir,
Bir güzel geçti buradan tüm endamıyla,
Bir güzel güzelleştirdi bu şehri.

Sen hala ömründen ömür bekle,
Geçerken her günün boş hayalle,
Belki bu köprüden bir güzel daha gelir,
Seni de sarar açılan gül kollarına.
Sen de mutlu olursun masum o anda.

Ayaklarında çarıkla bekle bir zaman,
Gelecek o sevgili ipek kanatlarıyla,
Dudakları kan kırmızı çilek renginde,
Öpecek kalbinden ecel şarabıyla.
Buluşacaksın son kez işte o sevgiliyle.

Şehirler küçülecek gittikçe gözünde,
Irmaklar uzadıkça uzanacak denizlere,
Ayağına su dokunacak pamuk şeklinde,
Kanatların uzanacak dünyadan uzaya,
Bir sevgi tadacaksın o an rüyanda.

İşte bu köprünün iki yakası ve ayakları,
Şahit olacak senin de yanık aşkına,
Sevdalar bu dünyada buluşmaz güzelim,
Gerçek sevgiler buluşmak için kalır işte,
Bu dünyadan çok uzak öbür dünyaya.