Sessizlik ülkesine yolculuk ettim bir gün,
Gözlerim kapalı, yüreğimde sükunet dolu.
Attığım her adımda sessizlik yükseliyor,
Kuşlar bile şarkı söylemiyor,
Ağaçlar kollarını kımıldatmıyor.
Gökyüzü mavisi aydınlatırken ufku,
Rüzgar bile ses vermiyor,
Sadece sessizlik hükmediyor bu diyara.
Koşuyorum sessiz adımlarla,
Toprağı hissederek ayaklarımın altında.
Kalbim huzurla doluyor,
Sessiz seslerle çevriliyor.
Sessizlik ülkesinde gelecek yok,
Geçmiş de yok,
Sadece şimdiki an var burada.
Duygularımın hapsolduğu,
Sözcüklerin boğulduğu bu yerde,
Sessizlikle kaynaşıyor ruhum.
Gözlere bakışlar bile bir düş gibi,
Konuşmak yerine, sessizce anlaşılıyor.
Her bir nefes, sessizlikle birleşiyor.
Sessizlik ülkesindeyim ve huzurun sırrını çözdüm,
Bir içsel yolculukla, sessizleştiğimde buldum.
Suskunluğa sarılıp, dinginlikle dolup taştım.
Bu diyara adım attığımda,
Sessizliği hissettim her hücremde.
Ve dedim ki sessizce,
Sessizlik ülkesinde bana huzur yeter.
Kayıt Tarihi : 8.06.2026 00:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kelimelerin sustuğu, hayatın tüm gürültüsünden sıyrılıp sadece ruhun kendi derinliğiyle baş başa kaldığı o gizemli ve coğrafyanın hikayesidir bu dizeler. "Sessizlik Ülkesi" isimli bu eser, kaleme aldığım beş ciltlik dijital şiir külliyatımın ikinci cildinde yer almaktadır. Görünenin arkasındaki asıl hakikatin, içsel huzurun ve yalnızlığın izini sürdüğümüz diğer tüm şiirlerime ulaşmak için e-kitap platformlarında yazar adımla (Mustafa Elbir) arama yapabilir, kıymetli yorumlarınızla edebi yolculuğuma ortak olabilirsiniz.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!