Sessizliğini Arıyorum Şiiri - Ercan Barut

Sürgünüm bu dünyada basıboş
Bir taş gibi kurudu, kimliğim gözlerimde
Uçurumlar da yok yol bitti
Korkuyorum her yön dümdüz

Zaman yeni,zaman karanlık
Oradasın olduğun gibi
Benim ağırlığım yok, çok yavaşım
İkimizde dönemiyoruz artık geri

Yıllar geçse de
Sana kronik özlemim
Nöronlarımda bir bulut gölgesine bağlı
Adını bağırıyor hiyeroglafları
Buldum diye

Yine seni düşürüyor aklıma
Gözlerin rengi dalgalı
Sesin belirsiz
Hissin hücrelerimi hapsetmiş

Harabe bir bağışıklık sisteminde
Çocuksu bir saflıkta
Yorgun boyun kaslarımla
Buluttan gemi yapmaya
Gökyüzüne bakıyorum

Bir enkazdan artan tortularla
Takvimimden gün ve gece almaya
Aynı gökyüzüne bakarsın diye
Yakan güneşte sessizliğini arıyorum.