"son veda" Şiiri - Hüzünlü Mısralar

Bilmiyorum neden..?
Neden duyuramadım sana sesimi?
Bir kez olsun görmediğin varlığım,
Sağırlaştığın sesim hiç yetişemedi sana.
Duyuramadım birkez olsun asla sağır vicdanına.

Herkese bahçeler sunarken,
Bir gülü bile esirgedin benden.
Çok acıtıyor...
Kırıp döküyor artık bunca şey kalbimi.

Ben seni sadece Allah için
tertemiz bir sevgiyle sevdim.
Ve onca çabam, uğraşım
Sadece sevdiğim içindi —
Sevilmek istediğim için değil.

“Sev,” diye de değildi asla...
Zaten hiç sevmedin de.
Herkesi, her şeyi sevdin de
Bir bana eksiktin,
Bir bende olmadın yoktun.

İçimde kopan onca fırtınayı
Bir tebessümünle dindirdiğimi hiç bilmedin mesela.
Kendime bile mecalim kalmamışken
Senin için dağ gibi durdum her defasında.

Dizlerimin dermansızlığına bile aldırış etmeden
Yanında yürüdüm her zorlukta.
Ama artık ona bile gücüm yok...
Öyle bir tüketti ki sevgisizliğin ruhumu,
Sana rağmen, senin için savaşmayı da bırakıyorum şimdi.

Ve çekiliyorum kendi içime,
Beni hiçbir zaman yalnız bırakmayan
Yalnızlığıma dönüyorum eskisi gibi.

Bitip tükenmeyen sabrımı,
Kaybolan umutlarımı,
Yıkılan hayallerimi
Ve hiç görmediğin sevgimi de
Atıp en derin kuyulara, kapıyorum
Üzerini sessizlik örtüsüyle.

Sen beni hiç anlamadın
Ya da anlamak istemedin, bilmiyorum.
Ben de anlamamıştım bazı şeyleri;
Görememiştim, duyamamıştım.

O kadar kördü ki gözlerim...
Senden başka her şeye.
Ama sen öğrettin, hem de çok iyi öğrettin bana,
Beni hiçbir zaman sevmediğini.

Onca telaşım, onca bağırışım,
Sesimi duyurmaya çalışmam
Sadece kaybetme korkusundandı,
Sen bunu bile anlayamadın.

Şimdi özgür bıraktım seni.
Yanındayken anlamadığın beni
Yokken anlarsın belki.

“İnsan kırılınca sevgisini göstermeyi bırakırmış,”
Diye bir yazı okumuştum bir yerde.
Ne kadar da haklıymış meğer...
Şimdi anlıyorum.

Ve gidiyorum artık —
Tutunamadığım dikenli dallarından vazgeçip,
Her şeyi, kalbimde kazdığın mezarın içine gömüp, gidiyorum.

Ben artık seni hercai çiçeklerine emanet edip gidiyorum.
Ve bu son şiirimi de yüreğim gibi sana telif ediyorum.
Yüreği bana bencilim.
Bu da sana son vedam...