Dil dediğin kalbin sırrına bende,
Gönül ne pişerse, o var dümende.
Lüzumsuz her kelam yüke dönüşür,
Mana ziyan olur, laf tükenende.
Hangi harf yetişir kalbin hızına?
Bakılmaz kelamın çokça azına.
Sükûtun diliyle konuşan anlar,
Gerek yok dünyanın boş avazına.
Kelimeler yorgun, harfler ise dertli,
Sessizce bakışmak daha kıymetli.
Zulmetme harflere, dökme dışarı,
Sözün hası azdır, özü hikmetli.
Kayıt Tarihi : 4.05.2026 21:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!