Sessiz Yaralar. Şiiri - Hüseyin Yanmaz

Yıllardır sakladığın ne varsa dök içini
Bırak konuşsun susturduğun yaraların
Kaç geceyi yalnızlıkla sabahladın
Kaç kez kırıldı içinde kurduğun yarınların.

Anlat bana içinde kalanları anlat
Yarım kalmış düşlerini suskun özlemlerini
Biriktirdiğin hüzünleri bırak yüreğinden
Taşıma artık geçmişin ağır izlerini.

Yıllardır sakladığın ne varsa dök içini
Gözlerinden aksın söyleyemediğin sözler
Bazı acılar vardır dile gelmez
Bazı yaraları yalnızca kalp özler.

Korkma eksilmez insan anlatınca
Dertler paylaşıldıkça hafifler biraz
En karanlık gecelerin ardından bile
Umut yeniden doğar sessiz ve beyaz.

Çünkü insan bazen dimdik görünür
Oysa içinde fırtınalar kopar derinden
Ve en çok da sustukları yorar onu
Bir ömür geçer kendi sessizliğinden.

Yıllardır sakladığın ne varsa dök içini
Bırak gözyaşların yıkasın kederini
Belki de yeni bir başlangıç saklıdır
Bugün yüzleştiğin o eski hüzünlerin içinde.

Unutma...
En güzel baharlar en sert kışlardan sonra gelir
Ve insan bazen yeniden doğar
İçindeki yükleri bırakabildiğinde....

Hüseyin YANMAZ
25.06.2026