Geldi yine kokun öteden bana
Anlatsa hüsranı kır papatyası
Baharda açarsın mutlusun oysa
Biz öyle sanırız kır papatyası
İklimle alakası yok demişsin
Tek arzusu o ağacın dalına oturup etrafı seyretmekti çocuğun
ısrarla tırmandı
aşkla tırmandı
heyecanla tırmandı
yaklaştıkça o dala
şevki artıyordu
Binlerce yılın yorgunluğu
bu çizgilerde,
Her oyukta bir gözyaşı,
her çatlakta bir ağıt.
Toprağın altında uyuyanlar,
dinler beni derinden,
Hani el değmemiş bir yanın vardır
En ürkek en savunmasız en masum
Kendine bile göstermediğin bir yüzün vardır
Yılların yorgunluğunu üzerine çizdiğin
Ve kimselere fark ettirmediğin bir kalbin vardır
Dokunsan kanayacak
Yusuf'u kuyuya atan da
Mısır'a Sultan yapan da
Ayrı mı sandın?
Hayatımda derin izler bırakan
Oysa hiç bir zaman benimle olamayan
NERDE KALDIN BE ADAM
Yıllar önce nerdeydin
Nerde kaldın be adam
Madem aynı yerdeydin
Nerde kaldın be adam.
Aksedince ruhuma o efsunlu nefesin
Zaman durur;
Bükülür vaktin beli sanki...
Bir katre ışık düşse gamzenden karanlığa,
Güneş utanır,
Saklanır bulutlar ardına.
Kadim bir kemer bu
Mezopotamya'nın kaşı gibi çatık,
Taşlarından bin yıllık
Bir kederin izi var.
Sokaklar sessiz
Kapılar mühürlü
Bulutlar gizlese de saklayamaz
Ay ışığı sermiş yine tüm hünerini üstüne
Bu ne güzellik böyle...
Özünü bildiğimden mi
Yoksa ay ışığından mı
Bir başkasın bu gece gözüme...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!