Kâh aç yaşadım, kâh tok;
Hiç soranım olmadı.
Yüzüm hiç gülmez mi diye,
Bir Allah’ın kulu sormadı.
İyi oldum, çoğaldım;
Düştüm, hep yalnız kaldım.
Sessizlik sevdi beni,
Fikrimi hiç sormadı.
Kimseye kırgın değilim,
Helâldir hakkım, ne diyeyim.
Tek kavgam kendimle benim;
Kavgamı ayıranım olmadı.
M.ÖZGÖREN
Kayıt Tarihi : 2.07.2026 00:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!