O tren uğultusu içimde hala
Bir şarkı gibi değil artık—bir sessizlik
Geçip giden her vagon, bir anı
İçinden geçmediğim şehirler kadar eksik.
Raif Efendi’nin suskunluğunda buldum kendimi
Bir cümleye sığmayanbama anlatılmaya da kıyamayan
Maria'nın gözlerinde yanan o özlem gibi
Yarım kalmış cümlelerim var
Her biri zamana takılan
Hayal kırıklıkları dizilmiş yüreğime
Sanki biri dikkatlice toplamış da bana bırakmış
Bir umutla açtığım her kapının ardı
Biraz daha içeri çöken karanlıkmış
Düşlerim, kırgın bir cam gibi
Işık vurdukça hatırlatıyor eski yangınları
Ne tam aydınlık, ne de karanlık bir ben
Sadece “bir lahza kadar” süren duyguları tanıyan biri
Bir mektup yazsam kendime
Her harfini bir iç çekişle yazardım sabırla
Çünkü bazı insanlar sadece bekler
Gelmesini değil, geçmesini ister zamanın.
Ve ben,
Yarım kalan her şeyde tam olmayı öğrendim
Bir bakışta anlatılmayanı
Bir şiirin susuşunda sakladım kendimi...
Kayıt Tarihi : 24.05.2025 19:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!