İnsan birinin sesini unutur mu?
Her gece kulaklarda çınlayan,
Gün boyu kafada yankılanan...
Kelimelerden bağımsız olarak,
Unutmak mümkün müdür?
Kelimeleri değil belki ama;
Sesin rengini kelimede unutmak,
İçini yakan ateşi mavi varsaymak...
Sözlere meydan okuyarak konuşan,
Gözlerin konuşmasına ne demeli?
Korkuyorum, yaşıyorum...
Onun sesi her yeri kaplarken,
Kendi sesimi unutmaktan korkarak
Sessizleşiyorum.
Kayıt Tarihi : 24.12.2025 19:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!