Bahar Şiiri - Gül Beyaz

İlk aklıma düşürüyorum seni,
sonra kalbime gölge oluyorsun,
Kışa hazırladığın her dokunuşta
Üstümde taşıdığım nefesini
yapraklara üflüyorum.

Ayazı unutturan
Yeni bir müjde için
Biliyorum ki karların altında
İlklerin ayak izlerini bırakıyorsun

Ayna dolu bir labirentte
yolumla çarpışırken,
güzelliğin bir anlık dalışla
hayatı berraklaştırıyor,
karalanmış kağıtların
küllerinden bir filiz doğuyor.

Gözlerini bekliyorum, baharım,
seninle düşlerimiz olsun,
isimlerini “Cemre” koyalım—
her biri içime düşsün,
adın,
düşünce bile fısıldasın.