Sesimi duyar var mi Şiiri - Yaramaz Şair

Sesimi duyan var mı?
Ben bu gecenin içinde kayboldum!
Bir zamanlar sevildiğime inanan kalbimi
Karanlık sokaklarda yalnız bıraktım.

Ey sevdiğim!
Sen şimdi hangi gökyüzüne bakıyorsun?
Benim yıldızlarım birer birer sönerken
Sen kimin sabahına doğuyorsun?

Ben seni çok özledim…
Bunu sana söyleyemeyecek kadar kırgın,
Senden vazgeçemeyecek kadar da
Çaresiz kaldım.

Her gece başımı yastığa değil,
Yokluğunun taşına koydum.
Gözlerimi her kapattığımda
Seni biraz daha kaybettim.

Söyle bana!

Ben hangi duanın yarım kalan cümlesiyim?
Hangi günahın ödenmeyen bedeliyim?
Neden seni sevmek bana düşerken
Mutluluğun bir başkasına nasip oldu?

Ben sana “Gitme!” diye haykırdım!
Sesim mi yetmedi?
Yoksa sen çoktan
Beni duymaktan mı vazgeçtin?

Bak, hâlâ buradayım!

Bıraktığın yerde,
Verdiğin sözlerin gölgesinde,
Bir gün geri dönersin diye
Ömrümü kapının önünde bekletiyorum.

Ama gelme artık…

Çünkü ben seni beklerken yaşlandım.
Gözlerimdeki ışığı,
İçimdeki çocuğu,
Gülmeyi bile unuttum.

Sen bir gün dönsen bile
Sana koşacak o eski ben yok artık.
Onu sen götürdün!
Hem de arkanı dönüp bakmadan…

Ey gökyüzü!

Al bu haykırışı, ona götür!
De ki:
“Seni seven bir kalp vardı.
Sen giderken kırıldı
Ama son parçasına kadar
Yine senin için çarptı.”

De ki ona:
“Geceleri adını söylemekten sesi kısıldı.
Seni unutmak için değil,
Bir kez daha hatırlamak için ağladı.”

Ve son kez söyle:

Ben seni kaybetmedim sevgilim…
Sen, seni dünyadaki herkesten çok seven
Bir insanı kaybettin!

Şimdi sesimi duyan var mı?

Ben hâlâ buradayım…
Ama yaşamıyorum.

Yalnızca bir gün
Bu acı diner diye
Nefes alıyorum…