Çok yoruldum. Şiiri - Yaramaz Şair

Çok yoruldum.

Yine yalnızım, gölgem bile terk etti beni
Akvaryumda balıklar gibi dilsiz, sessiz, derin
Zaman akıp gider, ömür tükenir usulca
Gönlüm bomboş, hayat bir tuzak, kuru bir hece

Mevlam ne kadar dert vermiş, saymak mümkün mü?
Bu tükenmez kadeh, derdime ilaç olmuyor hiç
Gurbet elde yanar yürek, alev alev kor gibi
Nedenin çaresi yok, merhem sürülmez yarama

Ey divane bülbül, git çağır cananı uzaktan
Gurbetin sessizliği sardı, tek dostum artık karanlık
Defterim sırdaşım oldu, şiirlerim feryadım
Sol yanımı çizdim cama, yüzün buğuda kayboldu

Dağlar duydu iniltimi, rüzgar sordu adımı
Suskunluğum haykırır, gözlerimdeki yangını
Yollarım uzun bitmez, ayaklarım kan içinde
Hayatta pusula şaştı, gurbet benim evim şimdi

Cüzdanında fotoğrafın, bakışların mihnetli
Kadehler doldu yine, sabah neden gelmiyor?
Bir elimde zehir kadeh, bir elimde duman
Ayırdı bizi mesafeler, öldü o masum anlar

Yoruldum, çok yoruldum...
Sensizlik öldürür beni
Biliyorsun, söyleyemedim
Seni sevdiğimi...