Biz ki, esmerliği coğrafya diye alnımızda taşımışız,
Güneşin doğduğu yerde, ilk kurşunu göğüslemişiz.
Toprağımızı tırnaklarımızla kazımışız, buğdayımız talan,
Gençliğimiz, cellat sofralarında tüketilmiş bir isyan.
Yine de teslim etmeyiz cellada, içimizdeki o umut serserisini.
Ama sen, bu yangın yerinde, bu talan edilmiş kentlerde,
Yıkıntılar arasından yükselen bir barikatsın içimde.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta