Kimse kimseyi sevmesin artık
Durmak istiyor insan bazen
Durdurmak istiyor içindekileri
Nefesi kesilmeden yaşamak istiyor
Saatlerce kıpırdamadan oturmak
Bakakalmak istiyor
Kitap sayfası kenarı,
tozlanmış rafında, üçgen kırığı
kalpaklı fesleğenin ezikliğiyle
düşmüş kulakları komşu bataklığa
anti-artezyen kovalamalı ilmiğini
Adamın biri yolda bağıra çağıra bir insan buldu
Bağıran: Ben artık değiştim
Çağıran: Siz de değişebilirsiniz
Ve onu cebine koydu
Olduğu yerde durdu
ve sordu : Bir adı olmalı mı
Erkekler yalnız düşünmeli
Baudelaire gibi
Gırtlağına kadar şiire batmış
Safrası mısralarla dolmuş
Kusmuk (Mus-mut) lu
En güzel sen yendin beni
En sevdiğim kadar içten
En sevmediğim olamadan
Enler gibi yürekten
Anlara dair yaşamadan
Gibidir hayatın kesilmiş sahneleri
Vazgeç sorgulamaktan
Boş ver yani olan şu anlardan
Sır dediğin eşya yaşamın
ta kendisi olan ansızlığından
Şimdi bir sigara yaksa(m)
Geceyi beyaza boya(sam)
Her içime çekişi(m) sen olsa
Gözlerim acı-s(a) gittiğinde
Dudaklarım kuru-s(a)
Beni tane tane öldürse
Bir kadının gölgesi gece
Çok kadın gizlenir eteğinde
Cenneti var cehennemi içimde
Yakar yıkar yok eder Araf'ı
Yükseklere yaramaz kollarım uyuşuk tutumsuz
Bıçak kesiği geçmişi(m)
Gölgeler yaraları mı saklamıyor artık
Sigaralar tek başına
Terk edilmiş iki dudak arasında
Bir hiç uğruna
Ben senden uzakta aşık olmak isterim sana
Varlığını yokluğunda hissetmek daha kolay geliyor kollarıma
Tüy gibi hafif geliyor ruhun
Ne zaman istesem doyasıya sarılabiliyorum
Uçurabiliyorum bulutlara
Hem kavga da etmiyoruz bak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!