Dolunay denize düşüyor bu gece
Bana kalbime düştüğün geceyi hatırlatıyor sanki
Biliyor musun o günden beri taşıyorum kadehlerden
Günahlarım boğuyor sızlanmaları mı nefes bile alamıyorum
Bir o yanına bir bu yanına ne de güzel de bölünüyorum
Pet şişe ezilmesi endüstri kokar dudakların
kıvrımlarını ısıran dişlerin
tren katarlarına binen leylek kanatları gibi güçlü
göç eden makasların yaydığı
yataklı vagon gıcırtısı kadar keskin
ve tahrik edici
Tank paletleri kulaç atar, bire karşı üç okyanus yuvarlağında
proleter karınca yumakları tırmanır, kaos çıkartan kara delikleri
binlerce buğu yıkar, güneşin kestiği ana damar haritalarını
gezegenler gökyüzünü taciz eder, yakınlaşmaları yasaklanır
birisi birisinde gördüğünü aşk zanneder, diğer birisinde karalanır
Kar gözlerinden pejoratif düşerken yüreğime
Sarkastik eylemlerin dalga geçiyor biliyorum avam gönlümle
Hem diyalektik de neymiş tahakküm etmiş de ne olmuş marjinal kalmış özneme
Boş ver der geçerim egzajere eden gözlerine
Sen benim dinlemekten hiç bıkmadığım şarkılarımsın
Yazmaktan hiç usanmadığım şiirlerimde ki sözlerimsin
Tuvallere gizli gizli kazıdığım gerçek resmim sensin sen
Gözlerin daldı yine dediklerinde göremedikleri sensin
Bir türlü dökemediğim göz yaşlarımın içinde sakladığım sensin
Dünyayı ters düz ettik sizin için
Bastığınız toprak gökyüzü bizim için
Karanlıktan başka renk bilmeyiz
Gözümüzün nuruna ışıktır deriz
Ölsek ne olur toprak zaten tanır bizi
Bu aralar koltukta yaşıyorum
Bazen küçük geliyor benliğime koltuğum
Yastıklarım kabarmış kumaşım kadife
Kimi zamanda bedenim küçülüyor
Avuçlarımdan kanıyor bir kişilik sizceli bizceli
Beşik gibi atıyor damarlarımdan sensizleri
Gece kızdı gidişinle
Yıldızları ayı toplamış bohçasına Eyvallah dedi o da gidiyor.
Rüzgar kapanamamış camların omzuna yaslamış sesini inliyor.
Tek suçlu hisseden güneş
Fırıldak gibi dönüyor
Bana seni hatırlatıyor
Gecenin rengi niçin siyahtır bilir misiniz?
Onca gözyaşını ayrılıklardan bile saklarda ondan
Sevgilinin ıslak dudaklarının şehvetini
Siyah bir örtü ile perdelerde senden
Kaç bahar döndü seni görmeyeli
Kim bilir kaç çiçek ayrıldı sevgililerin ellerinden
Dalından kopan onca yaprak savrulup hangi rüzgara renk verdi bilmeye imkan varmı
Kaç aşk yoğruldu acılara bulanmış kızgın yüreklerde
Soysuz sokaklarda kimler sevişti bizden habersiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!