Nasıl yazayım yarınları,
Kararan bulutları görmüyor musun?
Bir düş kur deme sakın bana !
Gördüklerim kafi geldi bana.
İncinmesin deme sakın bahar!
Sebebi belli olmayan ruh hali diyorum soranlara,
Oysa içimdeki volkan öyle kor ki,
Yaklaşan herkesi yakar diye korkuyorum.
Her geçen günün sonunda,
Yorgun bir şekilde köşeme çekildiğimde,
Şehrin her bir yanı yıkık dökük,
Bir kenara sızmış iki ayyaş,
Üç beş adım ileride gelen seslerin cızırtısı,
Gölgelerden devler yükseliyor camlara.
Şehrin her bir yanı duman olmuş,
Zamanı sevdim ben.
Yaşamayı istedim.
Dilim şarkılar mırıldanıyor
Gönlüm sevinçle yükseliyor.
Arşı alaya yükseliyorum.
Gökler ağladı deniz yarıldı,
Kayıp gittin yaren,
Bekledim bekledim gelmedin.
Sevgi beklemekmiş sevgilim,
Gelmeyeceğini bilerek bekliyorum seni.
İçimde bir yol vardı gidilecek,
Nedense takvimlerde yollar silinmiş.
Gülmek vardı zamanın birinde,
Nedense ağlamalara mahkum oldu ellerim.
Kırk hece yazdım gecenin ayazında,
Bir tanesi bile okunmadı gün ağarınca.
Her umut ölüm gibiydi,
Yaşadığım günler son gibiydi,
Bilmeden işlenmiş günahlar,
Ömrümü bitirmiş gibiydi.
İsterdim ki gönülde ne gam olsun ne keder,
Dokusunu yazdığım şehir bile küskün bana,
O halde eyvallah deyip gitme vakti,
Bekle beni döneceğim birgün.
Hangi yerden ağarırsa ağarsın gün,
İstasyonda limanlarda olacağım birgün.
Buralardan gitmek gerekmiş anne,
Uzakları görmek gerekmiş.
Yeni bir başlangıç olabilmek,
Belki de masumiyeti resmetmek için
Gitmek gerekmiş...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!