Serhat Fidan Şiirleri - Şair Serhat Fidan

Soğuk ve griye çalan toprakta yürüyorum
Yürüyorum bir Zaman
Aydan kopma toz zerreleri
Yüzüne konuyor

Anlamlar nelere hükmedebilir artık
Yangınları hangi okyanuslar söndürecek
Sessiz sedasız yaşarken
Bir ölüme nasıl yaklaşıcağım

Hangi

Hangi kayıp cennetin gülüsün
Semanın ağırlığı kaldıramadı ki seni
Solan yaprak misali yere süzüldün
Hangi toprak seni içine aldı

Hasretlik
Sol yanım bir başka atıyor bu gece
Ne sözcüklerde gezine biliyorum
Ne cümlelerde
Bir başkaydı bugün
Her kavşakta her adımda

07.01.2016/ saat 1.05 gece
Ömrüm
Tozpembe hayallerden
Acımasız yollara
Keşmekeşlerden,
Anlamlandıramadığım rüyalara

Hatıralarım

Gecenin bir yarısında seni anıyorum
Zaman zaman aklıma gelsende

Sessiz kaldı su
yalnızlığı ile coştu
kederi ile taştı
acısı ile yıktı bütün setleri

toprak ile yoğrulduk

Hatıralar yok oluyor
Evrenin yarılmış olduklarından
Bir baş ağrısıdır seni kaybetmek
Ölüme kadar dinmeyecek bir acıdır

Başı bozuk sevdalardan
Yalnızlıklara ;
Var oluştan
Sonsuzluğa
Yokluktan

Hayat evreninde yeniden doğmak
Yeniden doğumlarda hayata dönmek
Yeniden doğumlarda hayata dönmek
Hayatı kelimeler ile mühürlemek