Serhat Fidan Şiirleri - Şair Serhat Fidan

Serhat Fidan




Zaman ne tuhaf bir şey
seversin
unutursun

Devamını Oku
Serhat Fidan



Acılarım dondu
Kederler geçmez
Zaman geçmez oldu
Zamanın doğumundan beri

Devamını Oku
Serhat Fidan


Dünya döndü umutlar yıkıldı
Yaşama sevinci tükendi
Yaşam söndü

Dünya döndü acılar şaha kalktı

Devamını Oku
Serhat Fidan

Ben nefes derken
Sen nefs derdin
Ben hayat derken
Sen ölüm derdin
Ben mutluluk derken
Sen kaos derdin

Devamını Oku
Serhat Fidan


Artık sen yoksun
Gökyüzü renklerini kaybedecek
Rüzgarlar bağırmayacak bir daha
Gül bülbüle
Bülbül güle

Devamını Oku
Serhat Fidan


Yılların gerginliği var üzerimde
Ellerimde kelepçe
Boynumda urgan
Yaşıyorum denirse

Devamını Oku
Serhat Fidan

Kelimelerin güçü var mı ki beni bu kuytu yerden çıkaracak karanlıklarıma ışık olabilir mi ki.
Kaç kitap benim karanlıklarıma inebilir ki
kaç sözçük veya kaç cümle acılarımı yaşayacak seviyeye geldi
peki soruyorum hangi kitapta yazılı ölürken ne hissettiğin
acı duyarken o acının ne olduğunu sökülüp atılamadığını kaç kitap yazdı biri bana geceleri uykunun her anında uyanıp keşkeler içinde. Kaç kitap yazılabildi.. Ne dersek diyelim oldu olacak Sözçükleriniz hiç bir anlama gelmediği bir zaman dilimindeyim... Serhat

Devamını Oku
Serhat Fidan

Hep sen
Her yanım sen
Önüm arkam sen
Akrep ve yelkovan seni gösteriyor
Mesela şimdi seni düşünüyorum
Seni değil gözlerini

Devamını Oku
Serhat Fidan

Hayat
Gözlerimin önünde karanlıklar gidip geliyor. bir yandan da güneş ışıklarının titreyen parlaklıkları ruhumu okşuyor. Nefes alışlarım sık ve düzensiz bedenimi parçalayalar gibi ya da parçalayacakmış gibi. Alnımdan ise soğuk soğuk terler boşalıyor avuçlarımdan ise kan sızıyor ne oldu niçin veya neden oluyor…
Güneş tekrar bu karanlık köşeyi aydınlatmaya başladı sinsi sinsi gülüyor ama öyle bir hal alıyor ki tren raylarına bağlanmış bir insan gibi yani ölmek isteyen bir fahişe gibi hayat üzerime üzerime geliyor ölümü kesinde! neden öyle oluyor neden…
Avuçlarımdan kan sızıyor. Beynimin en derim yerinden sıcak bir anı belirliyor. Sözcüklerim ağzımdan titreyerek çıkarken tren tamda şuan 11.44 hayatın üzerinden geçiyor ve param paraca bir şekilde zamanın derinliklerine işleniyor bedenler…
Toprak desen hayatı kabul etmiyor durun durun kalbimden gözlerime akan sıcak bir gözyaşı ile ruhum titretiyor. Gene o acayip sesler başlıyor, Kulaklarımı çınlatıyor hem de ama ne olduğu belli değil tıpkı hayata ne olduğu belli olmadı gibi her şey…
Üzerimde hayat, zamanı küçük küçük elimden alıyor. Bıktım her şeyden belki ölüm bana da çok yakışacak ve kirli hayattan kurtulmak için ölüm çok güzel bir olgu yoksa bu iğrenç hayatta nasıl katlana bilirdim ki… Elveda

Devamını Oku
Serhat Fidan


Sabahın ışığında bulmak seni
Şafak sökerken
Zincirlenmiş ruhumu azat ediyorun

Özlemle bakmak bulutlara

Devamını Oku