Yeryüzünü ayak basarken
Yıldızlar Bir bir yere döküldü
Ateşler söndü
Batıl yenildi
İkilem
Bir şeyler oluyor
Sonu ve başı olmayan belirsizlikler
Ellerim titrerken
İçimdeki zalimin elleri kolları bağlı
İkiyüzlü insanlar
Çaresizliklerim vardır
Kimsenin bilmediği
Kimsenin olmadığı
Yalnızlıklarım vardır.
İlk gece…
2014
Sabahın ilk ışıkları ile
Güneşin yüzüme vurması ani oldu
Ne oluyor desem de
İlla de sen
Bugün bilinemeyen
Sözcükler de geziniyorum
Hangi sözcük
Ve hangi cümlelerle
Sana geleceği mi bilemiyorum
insandık (Allaha )
yoktum başlarda
zerreler yan yana
topraklar cisim oldu
Kelimelere hüküm edebilseydim
Sana en acı şiirlerimden birini yazardım
Kendime söz geçirebilseydim şuan
parlak bir ışığın altında tatlı bir müzik dinlerdim
Şuan olduğu gibi kafam karışık olmaz
Seni yazmak için çırpınmaktayım
Sözcüklerim intihar safhasında
Cümlelerim ise infilak etmek üzere
Ceplerime gömüyorum Yalnızlığımı
Ve de ceplerimden çıkartıyorum seni
İnsanlık
Gecenin ölümüyle
Gözlerimi sonsuzluğa açtım
Hayatıma yansıyan güneş parçacıkları
Ruhumu zehirlenmeye başlamıştı.
gündüzler ölüyor
Karanlıklar doğuruyor beni
Neşeli Günler katlediliyor
umutsuzluk tohumları yeşeriyor
Beynimin perişan sokaklarında




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!