Serenaya Şiiri - Abdulkerim Seçer

Sararmış çimenler, dökülmüş yapraklarıma.. Esaret ruhuma, denizin maviliğinde rüzgar okşarken tenimi, kavurdun gönlümü..güneşim.

Rıhtım da biz olmayı bekledim..bekledim..bekledim..bekledim.. Ne o gemi geldi, ne de ben ona doğru yüzdüm.

Epeyce bi zaman geçti gün doğumundan, rüyalarımda hep gördüm ama hiç duyamadım.

Neyse ki nar taneleri gibiydi dertlerim, şimdiyse tek o..hep o..

Apansız bir gecede, ay ışığında yolumu kaybettiğimde bil ki sana doğru geleceğim

Yâr mıdır? Var mıdır? Yok mudur? Anlamadım, anlayamıyorum, anlatamıyorum..