Sararmış çimenler, dökülmüş yapraklarıma..
Esaret ruhuma, denizin maviliğinde rüzgar okşarken tenimi, kavurdun gönlümü..güneşim.
Rıhtım da biz olmayı bekledim..bekledim..bekledim..bekledim.. Ne o gemi geldi, ne de ben ona doğru yüzdüm.
Epeyce bi zaman geçti gün doğumundan, rüyalarımda hep gördüm ama hiç duyamadım.
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta