Sessiz Gidişin
Sen gideli her şey değişti,
sen gideli zaman sustu.
Odamdaki çiçek kurudu,
çatıdaki cam kirlendi,
Sessiz Tanık
Her yanım… yağmur.
Uçuşan süpürgeler.
Tren vagonunda… dizilmiş dertler.
Bir… iki… üç…
Sessiz Avuçlar
Gökyüzünde asılı bir yıldız var, o sen misin?
Başım seraplarla sarılı, yüreğim paramparça.
Kalbimin üstüne inen keskin bir acı — sen misin?
Üzgün bir peri ağlıyor ruhumda;
Sessiz Çığlık
Nice keskin diller değdi yüreğime;
Acı ve nefret kılıcını eline alan çok oldu,
Zalim kalbinle yalnız sen değildin.
Türkü diye zehir verdiler çokça,
Sessiz Şafak
Yıkılsa da gurur, çaresizlikten;
Gözde fer siyah kalsa da,
Sokaklar beyaz ve karanlık;
Rüzgar avare dolaşsa da,
Sevdim
Bir hiçken, bir can yaşadı bende,
Yazmalı bir ananın memesinden emek dolu sütü içtim,
Nasır tutmuş ellerin, terle ağırlaşan yükünü yüreğimde taşıdım.
Sevgi
Hayat ilk nefesle başlar, son nefesle biter
Ruh bir bilinmeyen, nefes ise her şeydir
Nefes özgürlüğün ilk adımıdır
Özgürlük nefesle başlar, sevgiyle biter
Seviyorum seni
Çok seviyorum.
Rüzgârı tutan nefesim gibi,
acıya kilit vuran kalbim gibi,
gözyaşını tanıyan tenimle
Ellerimde kelepçenin
duvara yansıyan izleri...
Gözlerim —
barut kokusunda yanan bir alev gibi.
Zihnimde tuhaf bir canlılık,
belki de bir ölüm belirtisi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!