yalnızlığıma inat
cigaramın dumanıyla/
şekilden şekile girmiş
solgun, renksiz bedenler;
baş-ucumda, utanmadan
bütün bir gece
bağışla sevdiğim;
bize düşünmeyi öğretmediler!
içimizden geldiği gibi,
doyasıya yaşayamadık!
hayatımıza, sevdamıza hükmettiler.
sevmedim,
defalarca;
konuştum kendisiyle
ses vermedi;
bir kez olsun bile
hep öyle suskun
öylesine soğuk
ey dost;
kaldır at şu pejmürde yalnızlığını üzerinden
kol kola gir yıldızlarla / meydan karanlık
usulca yürü ayak seslerin duyulmasın derinden
sıyır üzerinden aldanmışlığını/
haz etmesek de hiçbir zaman
yedi tepeli koca şehir,
bu şehir;
hazin türkülerinin söylendiği yer.
her gece med-cezir!
kırık mendireğiyle;
bir yelkenli geçer,
kocaman bir çınar idim,
yapraklarımı yoldular.
çiçek açan dallarımı,
kollarımı budadılar.
bedenime kurtlar doldu:
masmavi bir sabahı/
soluyorken gece,
basıldılar;
çırılçıplak, koyun koyuna
güneş görmez,
bir otel odası duvarında/
Ne vakit çıksan ortaya,
Gece uyur, toprak uyur.
Ay'a karşı kurtlar ulur
Bahar'ı zemheri vurur!
bir yağmur yağıyordu/
karla karışık
sanki gökten ak yıldız/
kayıyordu.
gözüm İstanbul ağlıyordu.
o güzelim;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!