Yıllar evvel bir umut belirmişti soframda
Ah nasılda sevinmiştim tüm özlediklerim uykularımda
Esmer bir kavganın içinde devrimci bir yolculuktu bu
Amaçsız ülküsüz değildi. Çocuk gibiydi korunmalıydı.
Sonra tümen tümen ölümler çaldı kapımı
Hep seni bekledim ben
Yaralı kalplerde sakladım sensizliği
İşçi kahvelerinde sabahladı hayellerim
Vkitsiz ölümlere aşina umutlarım
Ben seni özledim sensizliğimde.
Ah esmer kadın kara çizmeler giymiştin
Ben vaz geçtim senden
Yapılacak başka bir şey yok artık
Tüm önemsediklerim ölümle yoldaş oldu
Sende çekip gittin bu umuttan biliyorsun.
Ne yapabilirim ki ben yaşamak günaha girmek gibi
Yarınsız umutsuz ve yitik bir hikaye oldu hayat
Vakit geldi ansızın göğüste bir sıkışma
Gözlerde kayma ,Tansiyon yok noktasında.
Gökyüzü pencerenin ardında gizli
Tüm ölümler vakitsiz gelir.
Yoruldum biliyorum
Korktum ölümün gölgesinden
Sorumsuz kadınları sevdi yüreğim
O kahve gözlü bir kadındı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!