Nerde olmak isterdim biliyormusun
Şöyle bir orman kenarında
Bir oda bir kiler kulübe birde sen
Kapıda bir çoban köpeği
içerde bir kedi olsa
Bende öyle severim sözcükleri
Hikayeler anlatır bana
Köhne sevişmeleri olur korkunun
İşçiler zor vazgeçer sevdalarından
Sitemkar olma bana
Bu hayat böyle işte
Herkes hüzün mahkumu
terk edip son gidişte
Gerde kalmak bilki ölümden öte bir şey
Kimseler anlamıyor terk etmek böyle birşey.
Yıllar evvel bir umut belirmişti soframda
Ah nasılda sevinmiştim tüm özlediklerim uykularımda
Esmer bir kavganın içinde devrimci bir yolculuktu bu
Amaçsız ülküsüz değildi. Çocuk gibiydi korunmalıydı.
Sonra tümen tümen ölümler çaldı kapımı
Hep seni bekledim ben
Yaralı kalplerde sakladım sensizliği
İşçi kahvelerinde sabahladı hayellerim
Vkitsiz ölümlere aşina umutlarım
Ben seni özledim sensizliğimde.
Ah esmer kadın kara çizmeler giymiştin
Ben vaz geçtim senden
Yapılacak başka bir şey yok artık
Tüm önemsediklerim ölümle yoldaş oldu
Sende çekip gittin bu umuttan biliyorsun.
Ne yapabilirim ki ben yaşamak günaha girmek gibi
Yarınsız umutsuz ve yitik bir hikaye oldu hayat
Vakit geldi ansızın göğüste bir sıkışma
Gözlerde kayma ,Tansiyon yok noktasında.
Gökyüzü pencerenin ardında gizli
Tüm ölümler vakitsiz gelir.
Yoruldum biliyorum
Korktum ölümün gölgesinden
Sorumsuz kadınları sevdi yüreğim
O kahve gözlü bir kadındı
O varlığından beri ıraktı umuda
Kimseler ısıtmadı yüreğini onun
Bir esmer kadın siyah deri çizmeli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!