Bence ne varsa dağarcığımızda yanlış biliyoruz
Dünya sevmeyi bilenler için sadece acı veriyor.
Çok kadınlar kaçıyor kadınlığından
İşçiler korkunç bir yorgunluğa mahkum.
Aşk dedikleri bir hastalıktır bir de korkusu var ölümün
Her doğan gün umuttur hepimiz için
Sense soframda ekmek gibisin.
Görürsün gözlerime bakınca akşamları
Lacivertinden bir acı yüreğimde
Bir lokma ekmek için nasırlaşmış avuçlar
Ah kızlar sizi görünce yüreğim sızlar.
Hani o kıyılarında ıslandığımız şehir
Nerdesiniz kimlesiniz söyleyin ne olur.
Hani işçi evlerinde hüzünlenir akşam
İnsan sevince geceyi bu böyle olur.
Kabına sığmayan hüzünler yaşıyorum
Taşlı dikenli yollarda yitik
Ah bende biliyorum sevişmeyi umutla
Kadınlarla konuşuyor yanlızlıgım
Sonrasında demli bir çay içiyorum
Tüm ölülerimi koynuma alıp.
Gün olur ısınır umut
kaçar gider hüzün karanlıgına
Bir çekirge uçar çiçegin dalından
isimsiz işçiler yaban şehirlerinde gurbetin
Aglatır hasret geceyi hiçliginde
Gün olur sende unutursun
Umudun rengi kırmızı sen bunu biliyorsun
Kuytu bir hiçlikte yolcuları tanrının sana el sallıyor.
Çıplak olmak istiyorsun biliyorum
Tüm duvarları yıkıp perdeleri yakmak istiyorsun
Gökyüzü sana ulaşmış olacak o zaman.
Çok ölümler sarmalarken ruhunu
Ben şehirlerin en ırağında
bir dag yamacında yaşamak isterim.
Bahçesinde bir kırmızı gül olsun
Sen ol yanımda benim.
Aylardan eylül olsun
Ruhum dedi ki bir şeyler edelim,
Aşka dair sana dair
Alıp heybemize umudu
Koklayıp bahar sevdalarını memleketimin
Haydi kalk ne olursun
Gün olur kimse kalmaz bilirim bu sokakta
Kapıda bekler durur umut
Bir esmer özgürlük çıgırtkanlaşır
Tüm devrimci sözcükler muabbet cezalı
Ah kimbilir nerde nasıl olacak ölümüm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!