Sensizlik Şiiri - Yücel Özkü

SENSİZLİK
Sensiz geçen her sabah,
Perdemde solgun bir ışık.
Kapıda ayak sesin yok,
Evime çöker sessizlik.

Masada iki kişilik
Bir sofra susar.
Sandalyen boş dururken,
Adın düşer çay bardağına.

Gözlerim yola dalar,
Akşam iner pencereme.
Bir rüzgâr geçer içimden,
Sanki sen dönüp bakarsın.

Gece seni düşününce,
Duvarlarda gölgen büyür.
Ben sustukça içimde
Yarım bir şarkı yürür.

Belki dönersin bir gün,
Kapım sana açılır.
Sensiz geçen her zaman,
İçimde sana dönüşür.

YÜCEL ÖZKÜ
25 Ağustos 2026/22:04