Sensizliğin coğrafyası Şiiri - Gülden Çimen

Binlerce şiir kusuyorum uykularına
Yüzlerce masal diriltiyorum
Yine de gelmiyorsun gitmelerime.
Sana yazdığım her cümlenin içinde mahsur bir özneyim
Sen her noktasında susan bir yüklemken.
Yapma;
Sessizliğin mülküne dönüyorken yüreğin
Bir bakışınla devrilen anlamlar büyüyor içimde.
Dilimin ucunda kalan binlerce "keşke" var.
Ben hâlâ seni tanınlayamadığım sözcüklerde,
Kendi anlamını arayan bir hiçim.
Sessizliğinle dolan evrende
Bir nokta kadar yalnızlığım kaldı.
Peki ya sen, beni buldun mu hiç alfebende
Hiç yokluğumun kıyısında
Biraz olsun üşüdün mü beni ?