Sensin Tek Dayanak Şiiri - Güven Tekin

​İnan bana ey koca yürek,
Sen ne fırtınalar dindirdin.
Bükülse de boynun bükülmeyecek,
Nice devleri yere indirdin.

​Sen çok güçlüsün, biliyorsun,
Ruhunda sönmeyen bir köz var.
Zifiri karanlıkta yürüyorsun,
Ama sonunda aydınlık bir söz var.

​Neleri atlattın, neler başardın,
Hangi yokuşları düz eyledin.
Yeri geldi tek başına savaştın,
Sabrı kendine azık eyledin.

​Bu zamana kadar dik durdun,
Yılmadın hayatın sert yüzünden.
Kendi kaderini kendin kurdun,
Asla dönmedin doğru izinden.

​Bunu da atlatacaksın, eminim,
Geçer bu kış, açar çiçekler.
Sana sonsuzdur benim güvenim,
Yolunu gözler güzel gerçekler.

​Az daha sabır, az daha metanet,
Güneş doğmadan en zifiridir gece.
Ruhuna sükûneti eyle emanet,
Çözülür elbet bu zor bilmece.

​Sevdiğini düşün, ona tutun,
O senin kalbindeki en büyük güç.
Kederi, elemi bir an unutun,
Sevgiyle silinir her türlü güç.

​Hiçbir şeyi düşünmüyorsan da,
Onun o masum bakışını düşün.
Dünya yıkılsa, dursa da zaman,
Sensin tek limanı o gülüşün.

​Onun da tek dayanağı sensin,
Sen yoksan eksik kalır bir yanı.
Seninle gülsün, seninle sevinsin,
Sende bulur o can damarını.

​Haydi, toparlan ey koca yürek,
Yıkılmak yakışmaz senin şanına.
Sana sevgi lazım, sabır gerek,
Umutla sarıl her doğan anına.