Ey yüceler yücesi!
Semadaki her bulut,
Sanki vuslat öncesi
Sırrı örten bir hudut.
Firkatle çizen sensin.
Varlığın zerresini,
Duygunun paresinde,
Derdimin çaresini,
Gönlümün yöresinde,
Sordurup gezen sensin.
Güneşin ilk ışığı,
Doğayı uyandırsa,
Her nefeste aşığı,
Sevgiliyi andırsa,
O eşsiz nazen sensin.
Dünyamız dolaşırken
Güneşin etrafında.
Mevsim gelip aşarken
Bir bir senin safında,
Sıraya dizen sensin.
Mesut kılındı kaderim,
Övülmek senin hakkın,
Zikrettikçe değerim,
Buldurup sana yakın,
Yazgımı yazan sensin.
13.04.2026
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 17.07.2026 12:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!