Şenol Şener Şiirleri - Şair Şenol Şener

Ömür ikliminde hazana düştün
Doldurdun dünyada süreni Sema
Hasta yatağında sabırla piştin
Tabipler bulmadı çareni Sema

Üç sene boyunca dinmedi sızın

İçini bilemem yüze bakmışım
Işıl ışıl duran göze bakmışım
Bakıp bakıp yüreğimi yakmışım
Bu güzellik sade sende mi bilmem
Yoksa taşıdığın gende mi bilmem

Doğrulup da bakamıyom
Neler ettin böyle bana
El içine çıkamıyom
Neler ettin böyle bana
Yakışır mı söyle sana

Aradım her yerde kayboldun yittin
Şimdi yanımdaydın nereye gittin
Aldın bu aklımı divane ettin
Dağ başında esen yellere sordum

Diyorlar o gitti boşa arama

Seninle altıya çıktı torunum
Şenol Börü aramıza hoş geldin
Oğul balı ile kalmaz sorunum
Şenol Börü aramıza hoş geldin

Çocuklarla sevgi dolar köşemiz

Kıymetin bilmeyen varsın bilmesin
Her zaman sen böyle kal be Şenol'um
Gözlerin içine aksın gülmesin
Yaralıya merhem çal be Şenol'um

Ferah tut gönlünü üzseler bile

Gözüne geçirip, güneş gözlüğü
Artist gibi, poz verirdi şerefsiz
Seçemezdi, yokuş ile düzlüğü
Yürüdükçe, toz verirdi şerefsiz

Rôl ustası, becerirdi polimi

Hayalin karşımda dönüp duruyor
Özledim şimdiden özledim sevda'm
Ateş aldı yürek, sensiz vuruyor
Gelir diye yolun gözledim sevda'm

Sen gittin evimde sabah olmadı

Tende canım durdukça, seveceğim demiştin
Yoksa bana hiç meylin kalmadı mı sevdiğim?
Bir baharın sonunda geleceğim demiştin
O sürenin miadı dolmadı mı sevdiğim?

Parlayan gözlerimin şimdi ışığı söndü

Bu aşkı bir anda bıraktım attım
Lanet olsun, onu çöplere kattım
Sonunda kurtuldum, mazi'me sattım
Büyük aşkım, SİGARA'YI BIRAKTIM

Onunla aşkımız çok uzun sürdü