Şenol Şener Şiirleri - Şair Şenol Şener

Emekli olunca, sevinir olduk
Aklarımız şimdi, kara muhterem
Çok sürmedi tezden, babayı bulduk
İçimi bürüdü, yara muhterem

Sana güvenmiştik, vurdun tokadı

Sevdasın MÜKREMİN inan gözümde
Nasıl tasvir etsem seni özümde
Her zaman her yerde işte sözümde
Nasıl anlatayım seni MÜKREMİN

Düğünlerde buluşup da oynardık

MÜKREMİN GUBUZ GONSEYÍ

Ağşam evdeyiken, canım sıhıldı
Yerimden fırlayıp, gahdım gomşular
Koyün odasına, gözüm dahıldı
Camdan içeriye, bahdım gomşular

Bozok ellerinin yiğit evladı
Söyler ciğerleri, ezer Tatlıtürk
Bozlaklarda geçer her daim adı
Sıralar ard arda, dizer Tatlıtürk

Bir gönül dostudur, yoktur kibiri

Nankör insanlarla, doldu her yanım
Bir çıkar yol, arıyorum yâ Rabbi
Olanlara bakıp, donuyor kanım
Dizlerime vuruyorum yâ Rabbi

İnayete karşı, şerlik mi gerek

Karlı dağlar sarmış dört bir yanını
Kim döktü gözünün, yaşını Leylim
Hangi namert sıktı senin canını
İndirme o güzel, başını Leylim

Sen de bir kötüye düşmüşsün belli

Seni bilmez hiç kapına gelmeyen
Uzak duran yollar seni ne bilsin
Yaşadığın yerde senle olmayan
Ayrı duran kullar seni ne bilsin

Bize hep uzaktı bahçeler bağlar

Haksızlığı, nasıl etsem, ifade
Yetimin malını, çalanlar gördüm
Hitabı güçlüdür, sözler ziyade
İçinde kırk türlü, yalanlar gördüm

Benlik hırkasını, sırta giyerek

Gücümüz tükendi çaresiz kaldık
Ne olur ALLAH'ım ver rahmetini
Milletçe bir olup sana yalvardık
Ne olur ALLAH'ım ver rahmetini

Bu felaket bizi perişan etti

Adına türküleri, yaktırıp da söyleten
Şiirleri yazdıran, ahu gözlüm nerdesin
Aşk acısı çektirip, inim inim inleten
Ruha sevgi sızdıran, melek yüzlüm nerdesin?

Sevda nedir bilmezdim, onu bana yaşattın