Şenol Şener Şiirleri - Şair Şenol Şener

Acımız büyüktü içimiz yandı
Mihra'mızın bize geldiği günde
Toprağa verdiğim bizden bir candı
Mihra'mızın bize geldiği günde

Sabahleyin mutlu olduk sevindik

Fakirler daim aç'sa, mezalim başta taçsa
Ben böyle bir dünyaya, doğduğuma yanarım
Adalet eğer mülkün, temelinde kaldıysa
Hâlâ da nefes alıp, verdiğime yanarım

Şöyle böyle diyerek, hep evirdik çevirdik

Viran ettin gönlü, çekip gitmekle
Bu canı ikiye, böldürdün sevdam
Yıktın mazimizi, böyle etmekle
Elalemi bize, güldürdün sevdam

Acımadın yaktın, seni seveni

Kimi çok zenginken, yokluğu över
Buna inanana, yazıklar olsun
İpte iken hala, celladı sever
Bu aşka kanana, yazıklar olsun

İnsana şer yarar, deveye diken

Nasıl etsem nere gitsem bilemem
Tek tek hesap tutar oldum emmoğlu
Bu maaşla gül diyorlar gülemem
Kaşlarımı çatar oldum emmoğlu

Beş bin lira kira, verdim konuta

Vatan için daim düşündü durdu
Aklında yüzlerce planlar kurdu
Düşmanları yerden yere savurdu
---Dokuzu beş geçe saatler durdu
---On Kasım'da atam gözünü yumdu

Sığmaz oldu başım, baba yurduna
Kendimi yabancı, sanıyorum oyy
Çok yordum kafamı, elin derdine
Her yüze gülene, kanıyorum oyy

Maziye baktım da, neler etmişim

Maziye şöyle bir, özlemle aktım
Kıymet yüklü, hitapları özledim
Edep öğretilen, derslere baktım
Okuldaki, kitapları özledim

Komşunun komşuya, gözü düşerdi

Birbirimize hep saygı duyardık
Hiç kötü olmazdı sözümüz bizim
Her büyüğü ata gibi sayardık
Edepten kalmamış tozumuz bizim

Herkes birbirine besliyor garez

Vallahi tükendim, gayrı biline
Dost deyip sarıldın, her bir gelene
İşleri bitince, silen silene
Özrümü kabul et, sevgili kendim

Olan ekmeğini, ikiye böldün