Şenol Bulut Şiirleri - Şair Şenol Bulut

Sen hasret nedir bilir misin
Ölüm kusan soğuk namlunun
Kol gezdiği sokaklara
Hasret kalmadın ki.
Sen sevgi, inanç nedir bilir misin
Nereden bileceksin

Yerken, içerken
Gezerken, tozarken
Yıkanırken, kurulanırken
Oynarken, seyrederken
Üşürken, ısınırken
Okurken, yazarken

As taşlı yolda
Araba ile inerken
Aniden direksiyona nasıl sarılmıştın

Denize arkamızı dönüp de
Oturduğumuzda yan yana

Aaaaaaaaaaaaaah ah
Yanı başında olduktan sonra
Şarkı şiir de neymiş
Evler şenlik, yollar bayram
Güler yüzünle yanımda olunca
Üzerine gelmek var ya

İnsanlık için iyi olan
İnsanca davranıp
İnsanları mutlu etmektir
İnsanlık için kötü olan
İnsanca davranıp yine
İnsanları yaşamaktan bıktırmaktır

Ben + sen = biz
Sen + ben = biz
Ben + sen = sen + ben = biz
Yüce X sevgi = aşk
(Sen + ben) X aşk = aşık
Sen + biz + zaman = meyve

....-1400
İnsan bul
1400-1900
İslam bol
1900-1990
İnsan bol

Ezildim
Büzüldüm
Süzüldüm
Kısacası
Üzüldüm

Şimdi düşüncesiz ve mutlu musun uzaklarda
El alemle değil ailenlesin, sorulur mu bu soru
Ne bileyim ben de, sordum öylesine
Ezelden ebede kadar sonsuz mutluluklar dilerim
Lakin sakın ha mutsuz kılma sevenini
Bana burada dar geliyor odalar, evler

Ölüm Aklıma Gelirdi
Zulüm aklıma gelirdi de
Seni seveceğim aklıma gelmezdi
Akla gelen başa gelir derler
Bu sefer tersi oldu küçüğüm
Aklıma gelmeyen başıma geldi