Seninle, Sensiz ' Şiiri - Neva Ns

Eski bir fotoğrafa bakmak gibi şimdi seni düşünmek;
Bir adım kadar yakın, bir asır kadar uzak.
Yüksek duvarlar örülü aramızda mesafelerden,
Yabancı bir dilde dert yanmak gibi sana susmak.
Boş evlerde sesini, karanlıklarda ışığını aramak gibi.
Bir rüya kadar yakın, yıldızlar kadar uzak.

Sesim de sessizliğim de ulaşmıyor artık kıyılarına,
Dibi görünmeyen sulara dalmak gibi şimdi seni düşünmek.
Kağıttan gemilerle denizlere açılıp,
Sonra okyanuslara düşmek gibi...
Ben derin sularda yüzemem,
Oysa nerede olduğunu bile bilmeden çırpınıp duruyorum.
Sonu yok mu bu çırpınışların?

Şimdi nasıl başa çıkılır söyle;
Söyle de bileyim nasıl alınır nefes ?
Senden ayrı,
Senden bihaber,
Sensiz...

Henüz kapanmamış bir yarayı yeniden deşmek,
Hiç okunmayacak mektuplar yazmak gibi seni özlemek.
Bir sızı kadar yakın, bir vuslat kadar uzak...
Güneşin doğuşunu zindanlardan izlemek gibi
Elimdeki resimlere bakıp hasret kalmak gözlerine.

Nasıl dayanılır bu anlamsız ağrıya,
Ya da nasıl işler zaman?
Söyle...
Dakikalar ay, saatler yıl olmuşken.
Haberin var mı kaç mevsimi birden yaşadığımdan?
Seninle, sensiz...

Sessiz bir feryadı kağıtlara dökmek gibi şimdi seni hatırlamak.
Bir hayal kadar yakın, bir gerçek kadar uzak...
Söyle nasıl başa çıkılır seninle, sensiz?
Nasıl yaşanır bu sensizliğin ortasında?
Durulur mu bu hırçın denizin dalgaları bir gün,
Getirir mi seni bana içimdeki yangınlar?

Kışların ortasında güneşi kaybetmek gibi şimdi nazarından mahrum yaşamak.
Sesine, gülüşüne hasret kalıp,
Saçlarını okşamak ötelerden.
Seni anlatmayan bütün kelimeleri
birer birer ateşe vermek.
Yarım kalmış tüm cümleleri şiirlerin sonuna mühürlemek gibi şimdi seni yazmak.
Bir dua kadar yakın, bir mahşer kadar uzak.

Söyle...
Her adımı ezberimdeyken yürüdüğümüz yolların,
Nasıl dönülmez geçmişe,
Nasıl özlenmez?
Tekrar nasıl geçilir o yollardan?
Seninle, sensiz...

Her sabah aynı sessizliğin içine açmak gibi gözlerini şimdi sensiz uyanmak,
Her gece seninle ama sensiz kapanması perdelerin...
Meğer ne zormuş karış karış çarpmak sensizlik duvarlarına,
Sana yabancılaşmak ne zormuş...

Şimdi kilitli bir kapının ardında,
Anahtarları sende unutmak gibi seni beklemek.
Avucunda bir ateşi tutmak,
Yarım kalmış bir şarkıyı mırıldanmak gibi adını fısıldamak.
Dönüşü olmayan bir yola bakmak gibi şimdi senin hayalini kurmak;
Bir ölüm kadar yakın, bir sürgün kadar uzak...