Yine karanlık galip geldi
Ve çöktü aydınlığın üzerine.
Havada;
Senin yüzüne bakınca bulduğum o huzurun,
Kokusunu aldığım saatlerdeyim.
Bu akşam da bir sandalye çektim balkona.
Soğuk mayıs rüzgarları çarparken tenime,
Seni hatırlattı gözlerimi diktiğim tavanın
Zifiri karanlığında asılı parlayan o yıldızlar.
Soğukların aksine,
İçime sızan o sıcak sancıyı umursamadan,
Yalnız seni hayal ettim.
Ben uyurken bir yıldız kayarsa, ondan seni isteme fırsatını kaçırmaktan korktum.
Uyumak bir yana; göz kırpmaya bile tereddüt ettim...
Benim her gece gökyüzünü seyre dalmama sebep olan sen,
Belkide şimdi rüyalar aleminde hunharca gezmektesin.
Bense sensiz sabahları beklemekteyim.
Güzelliğiyle beni tesiri altına alan mehtap,
Seni düşleyerek seyrettiğim için bu kadar güzel her gece.
İçinde sen olduğun için güzel karanlıklar...
Ve sen bilmesen de,
Sayende bu gece de çok güzel Ay...
Kayıt Tarihi : 5.05.2026 15:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Bir Japon efsanesinden..."




Ay bile çekmişti yüzünü bulutların ardına.
Belki o da dayanamadı
Sensizliğin insanın içine çöken sessizliğine
(es alizé)
TÜM YORUMLAR (1)