Senin şehrinden Gidiyorum

İşte gidiyorum senden ve yüreğinden, hain yar,
Zamansız gelen sevgiden, canımı yakan aşkından.

İşte…
Götürüyorum yorgun bedenimi, asi ruhumu,
Paramparça kalbimi senin şehrinden…

Topluyorum bir bir gözyaşlarımı,
Kırılan hayallerimi, harcanan zamanımı,
Yangın yerine dönen ruhumu…
Götürüyorum uğramayacağın yere hepsini.

Zamansız gelen bir yıkımdın belki bana.
Şimdi enkazımı kaldırıyorum
Yüreğimdeki şehrinden.

İşte, işte gidiyorum…
Senden, benden,
“Biz” diye başlayan ne varsa
Sessizce söküp alıyorum yüreğimden, zalim yar.

Ve kalmasın istiyorum
Benim mabedimde aşkın koyu lekeleri.
Silinsin istiyorum aklımın izbelerinden
Sevginin can yakan melodik sesi.

Temizlensin istiyorum ruhumun çelpeşik koridorlarından
Acının siyah rengi.
Hazan vurmuş kalbimden
Kovulsun istiyorum mutluluğun resmi.

Ve bil ki, yar, ve bil ki…
Götürüyorum senden, söküp sevgimi.

Hatta
Suretini de yakıyorum gözbebeklerimde,
Ateşini de söndürüyorum kirpiklerimde.

Ne aklımda ismin kalsın istiyorum,
Ne tenimde kokun.

Ve bil ki ben seni kanata kanata
Kazıyorum göğsümden.
Silip atıyorum kader defterimden.

Kırıp parçalıyorum,
Çıkarıyorum zamanın kumlarından.

Kovuyorum seni, zalim yar, kovuyorum
Yüreğimin harabeye çevirdiğin şehrinden.

Şimdi yorgun adımlarla gidiyorum senden;
Kendimi de, sevgimi de,
Enkazımı da götürüyorum senin şehrinden.

Sen de durma,
Git benim şehrimden.

Vefasız yar…