Seni Dizeye Dökmek Şiiri - Fevzi Şahingöz

Seni dizeye dökmek, tarif etmeye yetmez,
Sana olan bu sevda, ömür bitse de bitmez,
Bu tılsımlı saraydan, gölgen bile hiç gitmez,
İçimde yaşıyorsun, kimseler görmez seni.

Gönül bahçemde açan, solmayan bir çiçeksin,
Her nefes alışımda, ruha erişeceksin.
Ulaşılmaz bir yerde, en derinde gerçeksin,
İçimde yaşıyorsun, kimseler görmez seni.

Gözlerimden süzülen, sessiz birer damlasın,
Dillere dökülmeyen, gizli saklı sevdamsın,
Hayaller dünyasında, bitmeyen tek rüyamsın,
İçimde yaşıyorsun, kimseler görmez seni.

Sana çıkan yolların, kapıyı kilitledim,
Seni benden ayran, her kadere kinlendim.
Ben seni bu canımda, mukaddes bir sır ettim,
İçimde yaşıyorsun, kimseler görmez seni.

Güneş doğsa ne çıkar, seninle aydınlığım,
Fırtınalar kopsa da, sensin tek sığınağım,
Varlığınla örülü, en mahrem yalnızlığım,
İçimde yaşıyorsun, kimseler görmez seni.