Seni dizeye dökmek, tarif etmeye yetmez,
Sana olan bu sevda, ömür bitse de bitmez,
Bu tılsımlı saraydan, gölgen bile hiç gitmez,
İçimde yaşıyorsun, kimseler görmez seni.
Gönül bahçemde açan, solmayan bir çiçeksin,
Her nefes alışımda, ruha erişeceksin.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta