Seni Anlatıyor Şiiri - Fatih Elalmış

Seni Anlatıyor

"En tehlikeli sessizlik; söyleyecek sözü kalmayanın değil, her şeyi anlayıp da susanın sessizliğidir."

Bazı insanlar susmayı seçmez,
Hayat onları sustura sustura olgunlaştırır.
Gülüşleri eksilir, bakışları derinleşir;
Gözleri, uzaklara değil, kendi içine dalar.

İçlerinde sessizce bir ömür büyütür,
Geceyle konuşur, sabırla yürür.
Konuşmaktan değil, taşımaktan yorulur;
Yine de yıkılmaz, sadece olgunlaşır.

Her kırgınlık yüzünde ince bir iz olur,
Her veda yüreğinde derin bir sızı.
Kalabalıkların ortasında bile,
Kendi sessizliğine sığınır bazıları.

Kimse fark etmez taşıdığı yükü,
Gözlerinde sakladığı hüznü.
Çünkü en güçlü görünen insanlar,
Acılarını en derine gömenlerdir.

Ve bir gün anlarsın...
Onlar hayata küsmemiştir.
Sadece herkese aynı kapıyı açmamayı,
Geç de olsa öğrenmiştir.

Bir de şunu unutma...
Sessizlikleri kibirden değil,
Yorgun düşen umutlarındandır.
En derin yaralar,
En sakin yüzlerde saklanır.

İşte bu şiir...
Belki de seni anlatır.

Her gelen gönülde yer bulamaz,
Her söz, kalbe emanet olmaz.
Güven; yıllarla kurulan bir köprüdür,
Bir anlık hevesle kurulmaz.

Öğrenir insan...
Gülüşün sahtesi olur,
Dostun da olur, sevginin de.
Ama vicdan,
Gecenin en karanlık vaktinde bile
İnsana yalan söylemez.

İçinde eksik kalan ne varsa,
Başkalarının gölgesinde değil,
Kendi yalnızlığının ateşinde tamamlarsın.
Her sessizlik bir sır öğretir,
Her yara biraz daha sabır.

Bazen seni soğuk sanırlar,
Oysa kırgınlığın konuşuyordur.
Bazen uzak derler,
Oysa sen sadece
Değmeyene değer vermemeyi öğrenmişsindir.

Ne alkışın peşinden gidersin,
Ne kalabalığa özenirsin.
Çünkü alkış diner,
Yüzler değişir.
Ama insanın kendiyle kurduğu dostluk,
Zamana yenilmez.

Sonra sorarlar:
"Nasıl bu kadar sakinsin?"

Cevabı gülümsemendedir...

Çünkü fırtınasını içinde dindiren,
Dışarıdaki rüzgârdan korkmaz.
Yarasını kendi saran,
Kimsenin merhametine muhtaç kalmaz.

Ve sonunda anlarsın...

En sağlam liman,
Başkasının omzu değil,
İnsanın kendi yüreğidir.

En büyük zafer ise,
Bir başkasını kazanmak değil;
Bütün kayıpların içinden geçip,
Kendini kaybetmeden yaşayabilmektir.

Eğer bu dizeleri okurken
İçinde bir şey sessizce kıpırdadıysa,
Belki de aradığın kişi uzakta değildir...

Çünkü bu şiir, seni anlatıyor...