Ömrüme bir güneş gibi doğmuştun,
Düşlere dalmakmış senden sonrası!
Gidişinle kalbi hüzne boğmuştun,
Yarını silmekmiş senden sonrası!
Hasretin ateşi içimde yanan,
Senden başkasını bilmedim canan.
En son nefesinle beyaza dönen,
Saçları yolmakmış senden sonrası!
Ben zaten olmuşum aşkın hastası,
Bitmek de bilmiyor ayrılık yası.
Bu büyük acının yoktur kıstası…
Sararıp solmakmış senden sonrası
Yıllardır tek sendin kalbimde saklım;
Sensiz başım eğik, bel iki büklüm;
Seni düşüncemden çıkarmaz aklım;
Mazide kalmakmış senden sonrası!
Dostlar arasında sevgi bulsam da,
Ben bu ayrılığı Hakk’tan bilsem de
Yaşadım diyemem nefes alsam da
Ölmeden ölmekmiş senden sonrası!
Coşari, her ömrün sonu ahiret;
“Eyyüb’ün sabrından almalı ibret.”
Rabbime sığınmak bende ki gayret,
Haddimi bilmekmiş senden sonrası!
07.05.2026/Samsun
Kayıt Tarihi : 26.06.2026 15:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!