Sende gidersen eğer Şiiri - Murat Acer

Sende gidersen eğer gökyüzünün bütün mavileri çekilir bu şehirden
Geriye sadece kirli bir şehir kalır kaldırımlara sinen hüzünle birlikte
Sokaklar adını unutur adımların kesilince parktaki banklar üşür birden
Bir fırtına kopar içimin en derin kuytularında yıkar geçer ne varsa
Her nefes alışım batar göğsüme senden kalan boşluk büyür derinleşir
Zaman durur akmaz olur akreple yelkovan düşman kesilir varlığıma
Pencerelerden sızan ışık bile teselli etmez artık bu karanlık odayı

Sen gidince kuşlar da göç eder buralardan şiirlerim yarım kalır sayfalarda
​Yapraklar dökülür mevsimsiz bir sonbahar başlar ömrümün tam ortasında
Hangi kapıyı çalsam yüzüme kapanır hangi aynaya baksam yüzüm görünmez
Sende gidersen eğer ben bu yükü tek başıma nasıl taşırım giden ömrüm kalan ömrüme sitemkar olur

Yollar uzar bitmek bilmez her köşe başında senin gölgeni arar gözlerim
Bir şarkı çalınır uzaktan içimi acıtan o tanıdık ezgi dökülür sokaklara
Susturamam içimdeki bu çığlığı yankılanır durur boş odaların duvarlarında
Denizler kurur gemiler karaya oturur umutlar birer birer söner gökyüzünde
Güneş doğmayı unutur belki de seninle birlikte giden o aydınlığın ardından
​Sende gidersen eğer biterim tükenirim bir daha doğrulamaz bu beden her nefes ızdırap olur ciğerlerime

Kimse dokunamaz kalbime senin bıraktığın o derin izleri silemez hiçbir el
Rüzgar bile senin kokunu getirmeyecekse neye yarar esmesin artık yağmurlar yağmasın
Gözlerimin feri söner bakamam senden başkasına baksam da görmezki aşkından kör gözlerim
Anılar birer zehirli ok gibi saplanır hafızama her saniye her dakika yakar acıtır
Bir çölün ortasında susuz kalmış gibi yanar kavrulur da sesimi çıkaramam yinede

Sende gidersen eğer eksilir dünyadan bütün zarafet bütün güzellikler son bulur
Şiirler öksüz kalır kelimeler anlamını yitirir boynunu büker bütün cümleler heceler
​Ne bir gelen olur kapıma ne de bir soran halimi bu sensizliğin ortasında
Kendimi kaybetmiş bir seyyah gibi dolanırım yeryüzünün en ıssız yerlerinde

Sende gidersen eğer kopar kıyametim her şey anlamını yitirir bir anda
Toprak küser suya ağaçlar çiçek açmaktan vazgeçer senin olmadığın yer cehennem olur
Bir veda bu kadar ağır olmamalıydı taşımaktan yorulduğum bu can ağır gelir
Gözyaşlarım saklanır gecenin karanlığına kimse görmesin diye bu çaresizliği
Her şey seninle başladı seninle anlam buldu bu hayatın karmaşasında sensizlik yoktu hesapta
Şimdi tek bir veda ile her şeyi yıkıp geçmek yakışır mı bu büyük sevdaya ölümü söyle

​Sende gidersen eğer soluksuz kalır bu şehir nefes alamam boğulurum yokluğunda
Sokak lambaları birer birer söner karanlık sarar dört bir yanımı ansızın
Bir çocuk ağlaması yükselir içimden hiç susmayan hep o eski günleri özleyen
Sende gidersen eğer ben de kalmam buralarda çekip giderim yok ederim kendimi
İzimi kaybettiririm rüzgarlara karışırım adımı unuttururum herkese
Ama kalbimdeki o sızı hiç dinmez nereye gitsem benimle gelir bu büyük acı
Sende gidersen eğer biter bu hikaye yarım kalır en güzel yerinde her şey
Bir daha hiçbir bahar gelmez güneş doğmaz seni geri hiçbir kış unutturamaz
Sende gitme ne olur kal