SEN YOKKEN
Sensiz geçen akşamlar
duvarlarda sessizce büyür.
Her sokak,
adını söylemeden seni hatırlatır.
Bir fincan çay soğur,
karşısındaki sandalye bekler.
Bazı şarkılar
susunca içimde çiçeklenir.
Bir çiçeğe bakarım,
gözlerin düşer aklıma.
Uzaklardan esen rüzgâr
sesini bırakır pencereme.
Şehirler sensiz kalınca
biraz daha sessizleşir.
Gece başımı yastığa koyunca
sessizlik sana benzer.
Seni unutmak
bir baharı geride bırakmak değil;
hangi yana dönsem
kalbim sana doğru eğilir.
YÜCEL ÖZKÜ
9 Ağustos 2026/20:28
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 09:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!