Bir akşamüstü gibi duruyor içim şimdi,
yarısı yağmur
yarısı sigara dumanı.
Sorup duruyorum kendime
bir bardak çayın soğuyan tarafında
Sevmeye devam mı etmeliyim,
yoksa kaldırıp
tozlu raflarına mı bırakmalıyım bu yorgun kalbi?
Çünkü insan bazen
çok sevdiği yerden eksiliyor.
Bir ses gidiyor örneğin,
bütün şehir sessizleşiyor ardından.
Ben seni düşündükçe
eski bir sokağın lambaları yanıyor içimde.
Ve kimseler bilmiyor,
bir adam nasıl usul usul yorulur
bir kadını beklerken.
Kalbim diyorum,
artık otursun biraz.
Boynu bükük kitaplar gibi
kimsenin açıp okumadığı bir rafta
uyusun belki.
Ama sonra
bir kuş geçiyor gökyüzünden
yahut bir çocuk gülüyor uzakta,
dünya yeniden dayanılır oluyor.
İşte o zaman anlıyorum;
insan sevmeden yaşayamıyor.
Ne kadar yorulsa da
bir yerinde hayatın
mutlaka birine yeniden inanıyor.
Kayıt Tarihi : 13.08.2006 17:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu bir yalanmış
Bensiz bir hayatın senin için ölüm oldugunu söylerdin
Bu bir yalanmış yalanmış
sen yalanmışsın sevgilim.! !
...BAZEN HAK ETMEYENLERE HAKETMEDİĞİ DEĞERİ VERİRİZ...ANLAYAMAMIŞTIR ŞAİRİM..TEBRİKLER
Yüreğinize sağlık sayın YENER...
Saygılarla...
TÜM YORUMLAR (4)